| BIO |
| Als kind zat ik altijd al naar buiten te kijken. Ik verwonderde me over de wereld, al die verschillende mensen met elk hun eigen karakter. Ik wilde in al die verhalen duiken en mensen ontmoeten. Verwondering over alles, over die bloem die net nog tussen alle puinhopen groeit. Over die man die in zichzelf zit te praten. Die dame die zichzelf nog even in de spiegeling van een ruit bekijkt. Op mijn elfde verjaardag kreeg ik een oude Oost-Duitse camera van mijn ouders. Geweldig!! Nu zag ik de wereld door een zoeker en kon ik haar vastleggen. Daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor, ook al leeft die camera niet meer. Ik liep de straat op en probeerde het leven te vangen. Tijdens dat zwerven over straat ontmoette ik de meest bijzondere mensen. Enkel en alleen door mijn aandacht te richten op iemand of iets, ontdekte ik de schoonheid. Dat voelde ik toen al zo. Die schoonheid is voor mij heel belangrijk. Ook al ligt dat in de afwijking van het gemiddelde. Alles heeft zijn schoonheid. En als je het niet ziet? Dan moet je beter kijken! Althans, dat vind ik dan. Ik probeer te reizen met mijn camera. Een ontmoeting met iemand kan een hele reis betekenen. Misschien niet letterlijk maar wel in de werelden die je leert kennen. Daar ben ik fotografie dankbaar voor. Ze geeft mij de gelegenheid om te ontdekken en zo meer te leren. Techniek is erg belangrijk, en het daagt me uit. Ik wil mensen laten zien zoals ze echt zijn in prachtig licht. Soms in een totaal geregisseerde omgeving, soms loslatend. Maar techniek moet volgen, niet leidend zijn, maar mijn ideeën volgen. Om samen met opdrachtgevers ideeën te ontwikkelen en uit te werken, eigen projecten van de grond te tillen en zo al die mensen te ontmoeten, daar ligt mijn uitdaging!! |
| As a child I was always looking outside. Looking with open eyes into the world and seeing all those different people. Each with their own character and story. I wanted to read all those stories. I wondered about a blade of grass sticking through all the rubble, or that man talking to himself. The lady in the window checking if her hair is still ok. When I turned 11 my parents gave me an old East-German camera. Great! Now I could stare at the world through a viewfinder and record it. You could slam a nail into the wall with that thing. I took to the streets and tried to catch life. You meet alot of interesting people that way. Just by putting your attention to it or somebody, you’ll discover true beauty. If you don’t see it, you aren’t close enough. That’s my opinion. I try to travel with my camera. When you meet somebody it can be a journey! You can discover new worlds. I owe that to photography. It gives me the opportunity to discover and learn. The technical side is very important too, because it delivers a challenge. I want to show people who they really are in perfect light. Sometimes in a totally directed environment, sometimes free. Ideas are the leading force in my work, the technical side follows. Developing new ideas and concepts together with my clients, realizing projects and meeting all these people. That’s my true driving force. |